Hilang Pas Kabut Asap

Radar Sampit • Dipublikasikan Sabtu, 24 Oktober 2026 | 06:37 WIB
dok
dok.radarsampit/AI

Bubuhan Ongol lawan kakawalannya, Gabau segala Lengkor habut bakaliling Kampung Liur. Buhannya handak saharian mancari pambakal Haji Untat, padang kabut asap nang beberapa hari tarakhir ini bebangat. Rumah dihadapan mata bisa kadang kelihatan, kadang hilang.

Dari pagi sampai  siang, batang hidung Haji Untat kada kelihatan. Di kantor pambakal kadida jua dicarii buhannya. Maka buhannya batiga tadi handak manakuni kabar upah honor jadi relawan pamadam kabakaran lahan.

“Kemana sidin lah? Ngalihnya mancarii. Jar bini sidin, kadida jua di rumah. Sudah kaluar bajalan dari pagi,” garunum Ongol.

“Jangan-jangan jadi pembakal gaib sudah, bisa hilang pada kabut asap neh,” sahut Si Gabau. “Kada usah banyak pandir, ayo kita carii lagi. Kalau pina sidin sasat,” sahut Lengkor, sambil buhannya batiga tadi ke sana kemari membawa sintar, sambil bekuriak mengiau Haji Untat.

Sakira hampir satu jam berkeliling, tiba-tiba Si Ongol mencium bau yang sudah akrab lawan hidungnya.“Eh… buhan ikam mencium bau apa?”“Bau asap,” jar Lengkor. “Lain, ini bau kopi betumbuk.!,” sahut Ongol.

Laluai buhanya menelusuri aroma kopi tadi. Makin parak, makin jelas suara orang tetawa. Pas kabut sedikit tebuka, terlihat warung. Sekalinya Acil Jablay buka ja bejualan, walau pada kabut asap.

Di pojok warung, santai sambil menginum kopi, ternyata duduk Haji Untat. Si Ongol langsung maitihi, lawan mata tebencalak.

“HAJI! Kami mencari pian dari pagi, kami kira hilang !?,” jar Ongol sambil memaraki sidin. “Eh? Buhan ikam mencarii aku kah? “Iih, Pian hilang seharian,” jar Gabau.

“Aku sabujurnya kada hilang, “ jar Haji Untat sambil menunjuk ke arah jalan yang tetutup asap. “Ulun awalnya sasat, kada dapat mancari jalan bulik,” jar sidin melanjutakan.

Si Gabau menapak dahi “Sasat ke mana pian? “Ya ke sini pang, wadah Cil Jablay,” sahut Haji Untat.

Ongol sampai manarik napas panjang. “Dari rumah pian sampai sini kada sampai sakilo, Ji, bisa segalaan sasat..!,” jar Lengkor pulang.

“Masalahnya jalan kada kelihatan. Kabut asap tebal banar. Aku kira jalan di muka rumah, ternyata pas jalan terus, lain sekalinya,” jar Haji Untat bakulim.

“Terus pian bisa sampai ke warung Acil?”takun Ongol pulang.Haji Untat tersenyum. “Alhamdulillah… hidung aku masih berfungsi, artinya kada kena ISPA,” sahut Haji Untat. Acil Jablay nang mendangar langsung tetawa.

“Bujur haja hidung pian sehat, Ji. Mun kada, sampai malam pian bisa masih di jalan ja,”jar Ongol pulang.

Gabau menyahut, “Berarti pian lain sasat, Ji. Pian ne tebawa aroma bau kopi, lawan bau minyak harum Acil Jablay,”ujarnya menempalaki. “Yang penting aku selamat, kada hilang,” sahut Haji Untat membela diri.

Muyak menakuni Haji Untat, buhan Ongol akhirnya umpat juga mengopi, sambil bekesahan di warung Acil Jablay.

“Aku tahuai ikam umpat batahan di warung ni Ngol, sama katuju jua malihati Acil Jablay,” jar Gabau manyindir. “Huss…jangan tumbur, mumpung kabut asap neh, bini kada tapi wani bajalan..!jar Ongol.  Apa ada, semua nang di warung tetawaan mendangarnya.

“Berarti isuk-isuk kada uyuh aku mencarii amun padang kabut asap lah, buhan kam mojokan disiniam. Ada ja bau kopi tu tandanya,” sahut Haji Untat, umpat tatawa. (gus)

Editor : Agus Jaka Purnama
Ongol hilang kopi kabut asap warung