Guring di Travel

Radar Sampit • Dipublikasikan Sabtu, 3 Oktober 2026 | 06:16 WIB

ilustrasi Ongol/dok.radarsampit

ilustrasi Ongol/dok.radarsampit

Si Ongol mandadak tulak ka Banjarmasin, lantaran undangan julaknya yang ada hajatan bakawinan. Ongol ne batulakan sakali ini umpat mobil travel. Inya tulak surangan. Samantara bininya haur, kada kawa maniggalakan rumah.

“Hati-hati bang lah di jalan, salam ja gasan julak, ulun kada kawa umpat. Haur baharaguan di rumah,” ujar bini Ongol si Aluh Lintak sambil manjulung rantang baisi makanan, pas lakinya bapamitan tulak di jemput mobil travel.

Jangan kada ingat, makanan itu amun sampai palangka ja pian makan. Jangan talambat makan,” ujar bini Ongol mambari perhatian lawan laki.

Ongol ne sekalinya rancak mabuk darat amun  bajalan jauh naik mobil. Amun lambat manginum obat anti mabuk bisa cagaran muntah tu pang di jalan. Tapi, sakali ini Ongol sudah maantisipasi, sabalum naik travel inya baistilah manginum pil anti mabuk dua biji.

Pas hanyar bajalan kaluar Kampung Liur travelnya, sudah barat mata Ongol ne nang duduk di kursi tangah pas di balakang supir. Padang sayu matanya sampat ja inya batakun lawan panumpang lainnya.

“Handak ka mana pian mang?” takun Ongol lawan urang nang pina tuha pada inya di sebelah. “Aku handak ka banjar sanak ai, ada kaparluan,” sahut amang tu.

“Lawas kah lagi sampai ka Palangka lah?” ujar Ongol pulang sambil manguap. “Baluman lagi, sanak, lawas lagi neh,” sahut amang pulang.

Lalu badiam Ongol ni, mengantuk banar sudah pinanya. Tapi sabalum inya taguring, sampat pulang batakun sakali lagi, lawan urang disebalahnya ngitu. “Parak sampai Palangka Kah?” jar Ongol sambil manguap. Rupanya amang saikung tu, paham amun si Ongol ne padang mangantuk. “Astaa, baluman lagi, ayuja ikam mun handak guring. Kena amun sampai kupadahi,” ujar amang tu manyahut.

Guringai si Ongol tadi di perjalanan. Sakalinya amang dihiganya tu taguring jua. Pas  masuk sampai Banjar, tabangun amang tadi. Ongol maka masih taguring ja, lantaran kabanyakan mamakan pil anti mabuk tadi.

“Pirr..pirr, kyapa dingsanak saikung nang guring ni??” inya handak ka Palangka, tapi aku taguring, kada ingat mamadahakan. Bah kelewatan am,” ujar amang disabalah Ongol tadi.

“Baah..iyaam, nang kyapaam ni? Amun ditarusakan kalo pina inya ne kada baisi kaluarga di Banjar, aku koler mambari makannya.!. Kyapa amun kita hantar ja ka Palangka? Hitung-hitung kita baamal. Satuju lah panumpaang barataan??” ujar supir maminta pandapat. “Satujuuuu…!” ujar panumpang nang jumlahnya baampat, baimbai manyahut.

Lalu travel nitu menggas babulik ka Palangka. Pas sudah sampai bundaran ganal…”Sanak…uy sanak, bangunam!. Nie sudah di Palangka nah..!” ujar amang tadi mambanguni Ongol, nang hayal guring mengaruk.

“Hah iyakah, sudaham kah di Palangka?” sahut Ongol sambil mambuka ka dalam tas maambil rantang sesanguan bininya nang baisi nasi wan iwak lais bagoreng karing.

Apa ada, bingung amang nang tadi, mintu jua lawan supir sagalaan panumpang nang lain.

“Ikam ni handak ka mana garang sabujurnya?!” takun amang tadi lawan Ongol.

“Ulun ni, handak ka Banjar mandatangi kaluarga. Tapi bini ulun tadi bepesan, mun sudah sampai ka Palangka jangan kada ingat makan, inya sudah manyangui ulun nasi segalaan iwak,” ujar Ongol wan muha santai.

Mandangar nang kyitu, apa ada masam muha amang tadi tamasuk panumpang travel lainnya. Supirnya mintu jua, sudah talanjur babulik arah .

Cocok jua, supir ni kada ingat jua lawan tujuan panumpangnya masing-masing, amun kada si panumpang nang bapadah pas sudah sampai.

“Waluh jua manusia saikung ngini! Mauyuhi wara..,” ujar amang manggarunumi Ongol.(gus)



 

Editor : Agus Jaka Purnama
travel Si Ongol mengantuk mobil banjarmasin