Pas malam minggu para tangah malam di pos ronda Kampung Liur, bubuhan kakawanan Ongol pina rami banar takumpulan manonton siaran langsung sepak bola piala dunia. Sakali ini nang pacangan main, yakni Prancis malawan Inggris, marabutakan juara katiga. Final isuknya, antara Spanyol malawan Argentina.
Nangaran hobi bola, mana isuknya libur pulang, bubuhannya, yakni si Lengkor, Anang Gabau, Asoy, Dangdut sagalaan Utuh Kalubut baistilah tu pang bagadangan sampai subuh.
”Kada karasaan piala dunia ngini sudah parak sabulanan. Maka makin barami, mainnya. Kulihat bebanya urang manonton jua,” jar Lengkor mambuka pandiran, sambil mahadangi Ongol datang.
”Yaam, kada karasaan jualah. Wadai nang gasan kita bejagaan wan nonton neh, sudah habis jua. Tasisa nang kekarik ratiknya ja lagi dipiring,” sahut Asoy.
”Dasar jua ikam ne Soy, amun bapander soal makanan pasti lancar. Soalnya ikam memang katuju banar mamakan wadai, makanya lakas habis” jar Gabau pulang.
Asik buhannya bakisahan, lalu datang si Ongol kujuk-kujuk basapeda, padang awak balilit lawan tapih kumal.
”Akuii, raminya buhan kam takumpulan di sini lah, bisa taumpat bagadang jua aku nah,” jar Ongol managur.
”Yaam Ngol ai, napa lagi jaka ada nang mambawa wadai ka pos ngini, pasti tambah samangat kita-kita neh,” sahut Gabau, sambil manyindir. ”Nah, iyaam..kabujuran wadai ulahan bini ku nang gasan diantar ka warung habis jua barataan. Sisanya kami makani sarumahan,” jar Ongol mananggapi.
”Tapaksaai kita kena minta tukarakan gorengan ja lawan pambakal mun sidin datang kamari,” garunum Utuh Kalubut, nang dari tadi, rupanya manahan lapar.
Handap kisah, timbul kujuk-kujuk mancungul Haji Untat, pambakal Kampung Liur. Sidin datang padang bakalubut jua pakai tapih, supaya kada kadinginan.
Sidin ne datang tiba-tiba, langsung mangajuti lawan manapak punggung balakang Ongol nang duduk di pinggir pos mambalakangi sidin. ”Uyy..pina rami neh, apa-apa kah ne dipanderakan?!,” jar sidin managur, sampai takalipik Ongol takajut.
Napa ada, takajut-kajut sampai takantut Ongol tadi imbah ditapak Haji Untat bakajutan dari belakang. Rupanya rahatan manahan kantut kalo Ongol ne, pas ada nang menapak, lalu kada kawa tatahanam.
”Eh pambakal ! Takalipik juga ulun nah dapatnya. Ulun hanyar datangjua datang kamari,” jar Ongo lawan muha birai, sambil mangibas lawan tapihnya.
Imbah itu timbul bingung, hingut-hingut hidung Haji Untat tadi, lantaran tacium bau wadai hangit. ”Beghh…ada nang mambawa wadai kah ne matan rumah, maka ada baunya neh?,” jar sidin manakuni.
”Haah, kadida ji ai. Wadai nang ada ni habis dari tadiam,” sahut Gabau. Mintu jua nang lain, bapadah kadida sagalaan mambawa wadai jua wan sidin.
”Itu Ongol ji ai, nang imbah mamakani wadai ulahan bininya, sampai lingis lalu kada basisa..!,” jar Asoy sambil manunjuk Ongol.
”Kam kah Ngol, makan wadai neh. Atau basangu wadai, pina ada bau-baunya neh. Bau wadai hangit,” jar Haji Untat pulang manakuni Ongol, sambil hingut-hingut, kaya urang baingusan.
”Hah..kadida ai ulun mambawa wadai. Habis jua sudah..!,” sahut Ongol, sambil bausaha manahan supan, kalau pina katahuan Haji Untat, bahwa nang bau menyebar nitu tadi adalah bau kantutnya.
Rupanya bau kantut Ongol ne, mirip wan bau wadai hangit lantaran samingguan ni inya saban hari mamakani wadai ulahan bininya, apabila kada habis dijual di warung. (gus)
Editor : Agus Jaka Purnama